single-post

भिवाची कहाणी - Marathi Chavat katha

Mon 6th Jan 2014 : 20:27

अनेक वर्षापुर्वी कोकणात किनारपट्टीच्या एका गरीब गावात भिवा नावाचा एक गुराखी मुलगा राहत होता. त्याचे आ‌ई वडील कोण, हा मुलगा कोठुन आला, कसा आला हे कोणालाच माहीत नव्हते. गावाबाहेर रहाणाऱ्या एक म्हाताऱ्या बा‌ईने त्याला लहानाचा मोठा केला. त्या म्हातारीच्या काही गा‌ई होत्या. भिवाला कळायला लागल्यापासुन त्याच्या आजीच्या गा‌ई बैलाना चरायला नेणे हेच त्याचे काम.

आ‌ई वडिलांचा पत्ता नसलेल्या भिवाचे वय काय हे ही कोणाला माहित नव्हते. दिसायचा तो १८/१९ चा. पण सगळ्या गावकऱ्यांचे एकमत होतेकी हा भिवा दिसायला खुपच देखणा होता. त्याच्या ओठावर नुकतीच मिसरुड फुटत होती. त्याचे काळे भोर अस्तव्यस्त वाढलेले लांब सडक केस त्याच्या देखण्या चेहऱ्याला अगदी शोभुन दिसत. दिवसभरच्या मेहनतीने त्याचे मुळचा मजबुत बांधा अजुन कणखर होवुन हात पाय चांगले मजबुत व छाती पिळदार झाली होती. सतत उन्हात राहिल्यामुळे त्याचे चेहरा व अंग रापलेले होते तरी मुळचा त्याचा गौर वर्ण काही लपत नसे.

त्या काळातल्या रिवाजानुसार कमरेला लंगोटी व वरती आखुड उघडी बंडी घालुन त्याच्या डौलदार चालीने कधी काळी भिवा गावात ऐटीत फिरायला जा‌ई तेव्हा सर्वांचे लक्ष वेधुन घे‌ई. गावातल्या मुली, लग्न झालेल्या तरण्या बायका, मध्यमवयीन बायका इतकेच काय म्हाताऱ्या कोताऱ्याही भिवाकडे वळुन वळुन पहात, विषेशतः त्याच्या कमरेखाली समोरच्या बाजुला फुगत चाललेल्या लंगोटीकडे. निरिक्षर व निरागस भिवाला मात्र याचा काहीच पत्ता नव्हता, असता तरी त्याला यातले काहीच कळायचे नाही इतका तो निरागस होता.

भिवाच्या गावावर एका सुलतानाचे राज्य होते. राज्य म्हणजे काय एक पाण्यात बांधलेला एक समुद्री किल्ला होता व त्याच्या आजुबाजुची मुठभर गावे इतपतच त्या सुलतानाचे राज्य. हा सुलतान होता एक तुर्कस्तानी हशबी. तुर्कस्तानातुन आलेला एक मोगलांचा सरदार मोहिमे साठी कोकणात उतरला व मोक्याच्या जागेवर एक अभेद्य किल्ला बांधुन आजुबाजुच्या रयतेवर राज्य करु लागला. एक दिवस सरदाराचा सुलतान झाला.

सध्याच्या सुलतानाच्या बापाने ब्रिटीश सैंन्याला मराठ्यांच्या विरुद्धच्या मोहीमेत मदत केली होती. म्हणुन तो ब्रिटीशांचा मित्र झाला व दोन चार गावे अजुन त्याच्या राज्यात जोडुन सुलतान बनुन राहिला. या सुलतानाच्या मृत्युनंतर त्याचा धाकटा भा‌उ हा सध्याचा सुलतान राज्य करु लागला.

मोगलांच्या रिवाजाप्रमाणे या सुलतानाचा मोठा जनानखाना होता. मोठ्या सुलतानाच्या दोन बेगमा व नव्या सुलतानाच्या दोन अशा चार बेगमा त्या जनानखान्यावर राज्य करत. या जनानखानाला सुरक्षा देत सुल्तानाच्या मर्जीतले हशबी ’हिजडे’. हे छक्के खास आफ्रिकेतुन आलेले असत. अतिशय क्रुर व पाताळयंत्री असलेले हे तृतीयपंथी सुलटानाच्या ऐयाशीची काळजी घेत. यात जनानखानाची काळजी आलीच.

त्यांना सर्वत्र संचार करायला परवानगी असल्याने आतल्या गोटातल्या अनेक बातम्या त्यांना असल्यामुळे बेगमा तर त्यांना घाबरतच, पण सुलतानालाही ते मुठीत ठेवुन असत. त्याच्या क्रुरतेच्या अनेक आख्खायीकांमुळे गावातले लोक तर त्यांना फारच घाबरुन असत.

सुलतानाच्या सर्वात धाकट्या बेगमेने तिच्या जनानखानाच्या प्रमुख हिजड्याला गावातुन एक मुलगा जनानखानाच्या कामासाठी धरुन आणायची आज्ञ्या दिली. तो हशबी हिजडा शोध करत गोवोगावी फिरत शेवटी भिवाच्या गावात आला.

सायंकाळ झाली होती. अंधार पडायला लागला होता. भिवा त्याच्या गा‌ईंना घेवुन रमत गमत घराला परतत होता. त्याच्या द्यानी मनी नसता अचानक तो काळा कभिन्न हशबी त्याच्यासमोर उभा राहिला.

त्याने एका झटक्यात भिवाची मानगुट पकडली व एका फडक्याने त्याच्या मुसक्या बांधल्या. भिवाला त्याने त्याच्या शक्तीशाली हातात उचलुन घेतले व त्याच्या घोड्यावर घालुन हातपायही बांधुन टाकले व घोड्याला टाच दिली.

भितीने थरथर कापणारा भिवा बिचारा काहीच प्रतिकार करु शकला नाही. संध्याकाळच्या वेळी आजुबाजुला कणीच नव्हते बिचाऱ्या भिवाला मदत करायला.

तो हिजडा भिवाला घोड्यावर घालुन सरळ सुलतानाच्या किल्ल्यावर दाखल झाला. त्याला कुठेही संचाराला परवानगी असल्याने, अगदी जनानखानाही त्याला मज्जाव नसल्याने तो तडक छोट्या बेगमेच्या महालात दाखल झाला. बेगमेच्या दासीकडे भिवाचे गठडे त्याने हवाली केले व तो निघुन गेला. ती दासी डोळे बांधलेल्या भिवाला धाकट्या बेगमेच्या आतल्या एका गुप्त खोलीत घेवुन गेली.

गुप्त महालाचे दार बंद करुन त्या दासीने भिवाचे हातपाय सोडले. त्याच्या चेहऱ्यावर तोंड व डोळे बांधलेला रुमाल काढला तसे भेदरलेल्या, घाबरलेल्या भिवाचा देखणा चेहरा तिच्या नजरेला आला. भिवाच्या नजरेस बेगमेच्या तीन दास्या पडल्या.

त्या त्याच्याकडे उत्सुकतेने पाहत त्याला तिनही दिशेने न्याहळत होत्या. त्यातल्या एका दासीने फिदीफिदी हसत त्याचा लंगोट कुरवाळत त्याचे चुंबन घ्यायला सुरवात केली. पण दुसरीने तिला दटावले व बेगमसाहेबाच्या घुश्श्याची आठवण करुन दिली तशी ती भिवापासुन ना‌इलाजाने दुर झाली.

त्याला त्या कोठडीत एकट्याला ठेवुन बाहेरुन कडी घालुन त्या सगळ्या बेगमेला बातमी द्यायला निघुन गेल्या.

ही धाकटी बेगम इराणची होती व फक्त २० वर्षाची होती. अतिशय सुंदर असलेली ही बेगम सुलतनाची सर्वात लाडकी होती. तिचा सुलतानाशी निकाह होवुन ४/५ वर्षे झाली होती. सुलतानाच्या चार बेगमा व बाहेरची लफडी, यामुळे तो हल्ली या बेगमेच्या वाटेला जेमतेम १०/१५ दिवसातुन एक दिवस यायचा. बाकीच्यांना तर त्याचे दर्शन महिना दोन महिने होत नसे.

तरुण बेगम उंच, व उफाड्याच्या बांध्याची होती. सुलतान हल्ली तिला बिछान्यात समाधान देवु शकत नसे. त्यामुळे मुळची अतिशय कामुक असलेल्या त्या स्त्रीच्या मनाची व शरीराची अतिशय तगमग होत होती. ती अजुबाजुच्या महालात नीट पाहीले, तेव्हा तिच्या लक्षात आले की सगळ्या बेगमांनी तरुण मुले गुप्तपणे या कामाला ठेवली आहेत. प्रत्येक बेगमेने हिजड्यांच्या मदतीने आपापली सोय करुन घेतली होती.

या बेगमेनेही प्रमुख हिजड्याच्या मदतीने तिचा कट रचला होता. ती तिच्या महलात बसुन दासी काय ’बातमी’ देते याची दोन दिवसापासुन वाट पहात होती. इतका उशीर झाला म्हणुन ती खर तर चिडलेली होती. तिने नजरेने "आज काय झाले?" असा प्रश्न केला. पण हसत आलेल्या दासींना पाहुन तिला त्यांनी न सांगता उत्तर मिळाले.

तिची आवडती दासी त्या मुलाच्या सुंदरतेचे रसभरीत वर्णन करु लागताच बेगमेच्या तोंडावर हास्य उमटले. तिची छाती जोरात धडधडायला लागली व तिची गोरी काया आरक्त झाली.

दासीने तिला जेव्हा सांगीतले की तो बिचारा मुलगा किती देखणा व फारच भोळा भाबडा आहे तसेच त्याचे कौमार्य अजुन अबाधित असावे असे वाटते, हे ऐकुन बेगमने तिच्या मांड्या एकामेकावर चोळायला सुरवात केली हे त्या चाणाक्ष दासीच्या नजरेतुन सुटले नाही.

बेगमने त्या दासीला फर्मावले"जा त्या मुलाला माझ्याकडे घेवुन ये. त्याला आणल्यावर लगेच त्याच्यासाठी चांगले जेवण घेवुन ये. त्या बिचाऱ्याला भुक लागली असेल."

ती मुख्य दासी त्या मुलाला आणायला त्या गुप्त दालनात परत गेली. दार उघडुन तिने कडी लावुन घेतली. भिवा बिचारा एका कोपऱ्यात बसुन गुढग्यात खाली मान घालुन रडत होता. त्या दासीला आलेले पाहुन तो भेदरुन तिच्याकडे पाहु लागला. मुख्य दासी पुढे झाली. तिने भिवाला जवळ घेतला व त्याचे चेहऱ्यावरुन वाहणारे अश्रू पुसले.

"हे बघ मुला तु घाबरु नको. तुझे ते भिकारडे दिवस आता संपले. छोट्या बेगमेने तुला आपला गुलाम बनवायचे ठरवले आहे. तुला तिची सेवा करायला मिळेल. तुला पैसा अडका कसलीच कमतरता भासणार नाही. तुला फक्त तिच्याशी व आमच्याशी नीट वागायला, व आमचे ऐकायला लागेल. तसेच इथे काय चालते त्याची वाच्यता तु कुठेही केले नाहीस तर तुझा इकडे व्यवस्थीत निभाव लागेल."

भिवाने त्या दासीचे ऐकुन मान डोलावली. आता येथुन जिवंतपणी सुटका नाही हे समजण्या इतकी अक्कल त्याला आली होती. नाही ऐकले तर एकतर हे लोक आपल्याला मारुन टाकतील किंवा त्यांच्या काळकोठडीत खितपत राहायला लागेल हेही त्याला कळत होते.

दासीने इशारा करुन त्याला तिच्या मागे यायला सांगीतले. भिवा आज्ञ्याधारकासारखा तिच्यामागुन एका अरुंद अंधाऱ्या बोळातुन निमुटपणे चालु लागला. त्या बोळापुढे एक दालन लागले. येथे अनेक पलीते पेटवलेले होते. त्या उजेडात तिथले वैभव दिसत होते. त्याने आयुष्यात प्रथमच अतिशय ऐशा आरामासाठी बनवलेले ते दालन पहाताच भिवा अगदी चकीत झाला. त्यात कोणीच नव्हते. दासीने त्याला बेगमेच्या अंतःपुरात नेले व दार लावुन घेतले.

बेगमेचे शयनयान बाहेरच्या दालनापेक्षा कितीतरी पट आलिशान होते. त्याकडे पाहुन त्याची नजरच फिरली. पण त्याची बेगमेकडे पाहताना फारच वा‌ईत स्थिती झाली. भिवा बेगमेकडे विस्मयाने पहातच राहिला. असे सौंदर्य त्याने त्याच्या छोट्या आयुष्यात पाहीलेले नव्हते. त्याच्यासमोर एक मडमेसारखी गोरी पान उंच अतिशय सुंदर चेहऱ्याची, लांब पिंगट केस सुटे सोडलेली, रेशमी भरजरी वस्त्रांनी ल्यायलेली, दागिन्यांनी मढलेली एक रुबाबदार विशीतली स्त्री उभी होती.

त्याने त्याच्या गावात एकदा एका गोऱ्या साहेबा बरोबर त्याची गोरी मडम पाहिली होती. पण त्याच्यासमोरची स्त्री कितीतरी पटीनी सुंदर होती. दालनात लपलपत्या पलीत्यांच्या प्रकाशात त्या स्त्रीचे हिरव्या रंगाचे डोळे तिच्या अंगावरच्या हिऱ्याप्रमाणे चमकत होते. ती त्याच्याकडे पाहत हसली तसे तिचे छोटे सफेद दात चमकले.

भिवाला पाहुन बेगम खुश झाल्यासारखी दिसली. त्याचा कोवळा चेहरा, तरुण पिळदार शरीर पाहुन तिला आनंद झालेला तिच्या चेहऱ्यावर दासीला स्पष्ट दिसला. तिचे डोळे विस्फारले व चेहऱ्यावर स्मित झळकले.
तिने त्याच्या भोवती फिरत एक फेरी मारली व दासीकडे समाधानाने पाहत मान डोलावली. भिवाला न समजणाऱ्या भाषेत तिने दासीला काहीतरी सांगीतले. दासीने कुजबुजत त्याच्या कानात सांगीतले, "बेगमसाहेबा तुझ्यावर खुश आहे. तिला तु आवडलास!"

बेगम त्याच्या जवळ आली व तिने त्याच्या अगदी जवळुन परत एक प्रदक्षिणा मारली व परत दासीला आज्ञ्या दिली.

हुकुमानुसार दासी त्याचा हात धरुन आतल्या बाजुला असलेल्या न्हाणीघरात नेले व तिथल्या चांदीच्या आसनावत भिवाला बसायला सांगीतले. भिवाच्या अंगावरचे कपडे तिने ओरबाडुन काढले व शेजारील तांब्याच्या घंगाळात असलेल्या कढत पाण्याने त्याला स्नान घातले.

एका वस्त्राने त्याचे अंग व केस पुसुन कपडे न घालता त्याला बाहेर चलण्याचा इशारा केला. तो लाजत हाताने त्याचा गुह्यभाग झाकत बाहेर निघाला. दासीने त्याचा हात झटकुन बाजुला केला व त्याला नजरेनेच इशारा केला.

बेगम एका आसनावर बसुन त्याला तिच्या मोठ्या हिरव्या डोळ्यानी पहात होती. चालताना भिवाचे सुप्तावस्थेतले खालती पडलेले लिंग हलत होते. बेगमेची नजर तिथे खिळली. तो तिच्यासमोर आला तसा तिने त्याचा हात धरला व तिच्या शेजारच्या आसनावर बसवला व मराठीत विचारले. "तुझे नाव काय?"

तिला मराठी येते हे ऐकुन भिवा चमकला. "भिवा." त्याच्या घशातुन जेमतेम शब्द फुटला.

"भिवा तुला भुक लागली?" भिवाच्या पोटात भुकेचा डोंब उसळला होता. त्याने जोराजोराने होकारार्थी मान हलवली.

बेगमेने दासीला जेवण आणायला सांगीतले. दासी जायला वळली तसे बेगमेने,"आजापासुन भिवा माझा गुलाम आहे. फक्त माझा! कळले? त्याला कोणीही इतरानी त्रास दिलेला मला चालणार नाही."

’जी बेगमसाहेबा" म्हणत दासी मुजरा करुन गेली.

"भिवा तु अजीबात घाबरु नकोस. आजपासुन तु माझ्या महालात राहशील. तु मी सांगीन ते ऐकलेस तर तुझे भले हो‌इल. पण ऐकले नाहीस तर मी तुला त्या हिजड्यांच्या हवाली करेन." तिने पुढे काही न बोलता त्याच्याकडे कठोर मुद्रेने पाहिले.

हिजड्याचे नाव काढताच भिवाच्या शरीरातुन भितीची एक लहर उठली. पण तो काही बोलला नाही.

तरुण बेगमेचा चेहरा परत सौम्य झाला. तिने उठुन भिवाचा हात धरुन उभे केले. भिवाच्या अंगावर अजुनही पाण्याचे थेंब चमकत होते व केसातुन पाणी ठिबकत होते. बाजुला पडलेल्या वस्त्र हातात घेवुन तिने भिवाच्या अंगावरचे ते थेंब अलगद टिपायला सुरवात केली.

भिवाच्या शरीरावर एकही केस नव्हता. त्याचे नितळ निरोगी शरीराला अंघोळीनंतरही एक छान पुरुषी वास येत होता. बेगेमेने नाकपुड्या फुलवत तो वास छातीत भरुन घेतला. त्याचे केस पुसायला तिने त्याला तिच्या जवळ ओढला तसे भिवाला तिने लावलेल्या उंची अत्तराचा वास आला. तिच्या त्याच्या पाठीवर असलेल्या हाताची उब त्याला जाणवली.

केस पुसुन झाल्यावर बेगमेचा हात पाठीवरुन सरकत त्याच्या कुल्ल्यावर आला. तिथे नसलेले पाणी पुसत बेगमेने पुढे त्याच्या लिंगावर वस्त्र फिरवायला सुरवात केली. निरागस भिवाला अजुनही लज्जेशिवाय काहीच दुसरी भावना नव्हती. त्याचे नरम व आखडलेले लिंग वरुन खालुन पुसुन, तिने त्याचे अंडकोष तिच्या दुसऱ्या हातात घेतले व हलकेच दाबले.

बेगमेच्या हातातले वस्त्र खाली गळले व तिने त्याचे लिंग हाताच्या मुठीत घेतले. सुप्त असुनही तिच्या मुठीच्या चार अंगुळे बाहेर आलेले ते कोवळे लिंग हातात घेताच बेगमच्या शरीरातुन एक लहर उठली.

भिवाच्या नकळत त्याचे लिंग ताठरले.

बेगमेच्या उरातली धड्धड वाढली. तिचा श्वास जोरात चालायला लागला. तिचे मोठे डोळे अजुनही विस्फारले. कसाबसा तिने तिच्या कामुक भावनांना आवर घालत तिने त्याचे लिंग सोडले व ती त्याला दंडाने पकडुन ती त्याच्याकडे पाहु लागली.

बेगमेचे चमकते हिरवे डोळे, तिचे लखाकणारे हिरे, दागदागिने, दंडावर जाणवणारी तिच्या शरीराची धग, त्याने कधी न अनुभवलेला तिच्या अंगाचा मादक वास, याने भिवा भारावला व जणु मंत्रमुग्ध होवुन तिच्याकडे पहातच राहिला. आज त्याच्या शरिरात काही वेगळीच भावना निरमाण होत होती व त्याचे शरीर थरथरत होते. त्याला जाणवत होते की त्याचे लिंग सुजले होते तर गोट्या आक्रसल्या होत्या.

बाहेरच्या दरवाज्यावरच्या टकटकीने त्या दोघांना भान आले.

"जा दार उघड." बेगमेने सांगीतले. भिवाने कडी काढुन दार उघडले. तीन दास्या अन्नाने भरलेले थाळे घेवुन आत आल्या. एकीने खाली गालीच्यावर एक रेशमी वस्त्र पांघरले, त्यावर हातातल्या थाळ्या ठेवल्या व वाकुन मुजरा करुन त्या निघुन गेल्या. भिवाने न सांगता स्वतःहुन दार दार बंद करुन त्याला कडी घातली व बेगमेकडे पाहिले.

भिवाने दार बंद केले व बेगमेकडे पाहिले. ती गालीचावर पक्वांन्नाने भरलेल्या ताटांशेजारी बसुन त्याच्याकडे पहात होती. बिचाऱ्या भिवाचे लक्ष खरतर त्या मिष्टांन्नाकडे होते. दुपारी कोरडी भाकर खाल्यांनंतर त्याने काहीच खाल्ले नव्हते. तो डोळे विस्फारुन त्या ताटांकडे पहात होता. इतके सुग्रास अन्न त्याने त्याच्या उभ्या आयुष्यात पाहिले नव्हते. गावात कधीकाळी लग्नाच्या जेवणात त्याने खाल्लेले लाडु जिलेबीचे जेवण, कधीकाळी मिळाले तर माशाचे कालवण यापलीकडे जेवणाविषयीची कल्पना त्याने कधी केली नव्हती.

ती ताटे पाहुन व त्यातल्या गरमागरम अन्नाच्या त्या खोलीत भरलेल्या घमघमाटाने भिवाची भुक खवळली व त्या भुकेने त्याच्या तोंडातुन लाळ टपकायची ती काय बाकी राहिली होती.

"भिवा तुला भुक लागली का?” भिवाने जोरजोरात मान हलवली.

"मिही उपाशी आहे. अनेक दिवसाची" बेगम त्याच्याकडे रोखुन पाहत बोलली. भिवाला काही कळले नाही. त्याला आश्चर्यच वाटले राणीच्या बोलण्याचे. इतक्या मोठ्या महालात राहणारी, चमचमता पोषाख व दागिन्यानी मढलेली ही सुंदर राणी उपाशी कशी हा त्याला प्रश्न पडला.

ती स्वतःशीच हसली. ती खरच खुप दिवसापासुन उपाशी होती. पण तिची भुक वेगळीच होती. तिने आपल्या अंगावरचे दागीने उतरवायला सुरवात केली. भिवा डोळे मोठे करुन व तोंडाचा आ वासुन तिच्याकडे पाहत असताना एकेक करत अंगावरचे सर्व दागीने काढुन टाकले अगदी हातातले कंकण, पायातले तोडे व कानातले भले मोठे झुमकेही! फक्त एक मोठ्या सफेद मण्यांची माळ व नाकातले ठेवले. भिवाला राणीच्या साधेपणाचे आश्चर्य वाटले. बेगमेने त्याच्याकडे पाहुन इशारा केला व त्याला तिच्या कोमल मांडीवर बसायचा संकेत केला.

तरुण बेगमेने तिचे लांब पाय जवळ घेवुन तिने मांडी घातली. तिचा हात पुढे करुन तिने भिवाचा हात पकडला व त्याला तिच्या दिशेला ओढले. भिवाला अचानक जाणीव झाली की तो पुर्णपणे विवस्त्र अहे. बेगमेच्या कोमल हाताच्या स्पर्षाने तो जरा विचलीत झाला तरी अंगभर भरजरी वस्त्र ल्यायलेल्या त्या राणीने त्याला अलगद तिच्या मांडीत बसवले. भिवा तिच्या दयाळु स्वभावावर जाम खुश झाला.

"तु माझ्या धाकट्या भावासारखा आहेस. आज या महालातले पहिले जेवण मी तुला भरवते." असे बोलत ती ताटातल्या कबाबाचा तुकडा भिवाच्या तोंडात भरवला. नानचा एक तुकडा मटनाच्या कुर्म्याच्या वाडग्यात घालत तिने त्या सुग्रास अन्नाचे घास त्याला भरवणे चालु केले.

भिवा बकाबक खा‌ऊ लागला. बेगम त्याच्याकडे कौतुकाने पाहत त्याला भरवत होती. वेगवेगळ्या ताटातील वेगवेगळे पदार्थ खात भिवा अगदी मनापासुन जेवत होता. मधेच त्याच्या लक्षात आले की ही स्त्री "उपाशी" असुनही काही खात नाही. त्याने तिला बिर्याणीचा एक घास भरवायचा प्रयत्न केला. पण तिने त्याचा हात पकडुन उलट तो त्यालाच भरवला. भिवाला काही समजेना.

जास्त विचार न करता तो खात राहिला. मधेच त्याला तहान लागली. समोर दोन तीन पेले होते. पण त्यात काहीच नव्हते. बेगमेने त्याच्याकडे हसत पाहिले व बाजुच्या एका तबकातुन एक लांब नाकाच्या विचित्र सुर‌ईसारख्या भांड्यातुन लाल रंगाचे सरबत एका पेल्यात ओतले. भिवाने वेगळा वास येणाऱ्या त्या सरबताचा पेला ओठाला लावुन घटाघट पिवुन टाकले.

त्याचे खाणे पिणे चालु असताना बेगम त्या कष्ट्करी तरुण मुलाच्या अंगाला येणारा वास तिच्या पाठीला नाक लावुन तिच्या छातीत भरुन घेत होती. तरुण व निरोगी पुरुषी शरीराचा गंघ तिला नवीन होता. तिच्या नकळत ती त्याच्या पिळदार अंगावर हात फिरवु लागली. त्याच्या तजेलदार सावळ्या शरीरावर डोके सोडले तर एकही केस नव्हता. ओठावरची मिसरुडही नुकतीच जराशीच उगवली होती. मगाशी भिवा आत शिरताना तिने पाहिले होते की नाही म्हणायला त्याच्या मांड्यातल्या जनेनेंद्रीयांवरची लव काळी होवु लागली होती व तिथे दिसतील असे कुरळे केस उगवायला लागले होते.

काळ्या कुळकुळीत सुलतानाचे केसाळ शरीर, दाढी मिशाच्या जंगलात हरवलेला व त्यामुळे अजुनच कुरुप दिसणारा त्याचा चेहरा पहायची सवय झालेली बेगम भिवाच्या त्या अनोख्या तरुण शरीराच्या दर्शनाने व त्याच्या शरीराच्या स्पर्षाने हरकुन गेली. सुलतानाच्या अंगाला येणारा मदिरा व गांजा, अफिमेच्या सतत सेवनाने त्याच्या कपड्याला येणारा उग्र वास उंची अत्तरानेही कधीच लपत नसे. सुलतानाच्या तोंडाला येणारा दुर्गध तर तिच्या माथी नेहमी शूळ उत्पन्न करयला कारणीभुत होत असे व तो कधी तिच्या अंगावरुन दुर होवुन इथुन निघुन जा‌इल असे तिला हो‌इ.

कोवळ्या भिवाच्या तारुण्याचा व निरागसतेचा हा तिच्यासाठी वेगळा व नविन अनुभव घेताना बेगम अगदी खुश होवुन गेली. तिने वाकुन खाण्याचा तोबरा भरलेल्या त्याच्या गालाचे न राहवुन चुंबन घेतले.

तिच्या मुख्य दासीने दिलेला सल्ला तिने ऐकला व या तरुणाला महालात हजर केले याबद्दल ती त्या दासीला मनात धन्यवाद देत ती उपरवाल्याचे आभार मानु लागली.

भिवा अजुनही जेवणात मग्न होता. बेगमेने त्याचा चेहरा गळा, छाती व दंड कुरवाळत त्याच्या काखेत तिने तिचे लांब नाक नेवुन त्याच्या घामाचा वासाने तिने आपली छाती भरुन घेतली. त्या वासानेच ती उत्तेजीत झाली होती. तिचा हात त्याच्या रुंद छातीवर फिरत त्याच्या वक्षावर आला. अजुनही कोवळा असुनही दिवसभर मेहनत करणाऱ्या भिवाची छाती चांगली रुंद झाली होती. त्याची चिमुकली स्तनाग्रे तिच्या हातचा स्पर्ष होताच टवकारली होती. तिने त्यांना बोटाच्या चिमटीत घेवुन हलकेच पिळले. मसालेदार खाण्याने भिवाच्या अंगाला किंचीत घाम येत होता. भिवाच्या काखात हात चोळुन तिच्या बोटाना नाकाशी नेवुन तिने तो ताजा वास परत परत तिच्या छातीत भरुन घेतला. त्या उत्तेजनेने तिच्या वक्षस्थळी होणारी धडधड वाढत होती.

तिचा हात भिवाच्या सपाट पोटावरुन फिरु लागला. एका हातने त्याला आपल्या जवळ घट्ट धरुन तिने त्याच्या मांड्यामधे तिचा हात नेला.

विवस्त्र भिवा मनमोकळेपणाने तिच्या मांडीत बसला होता. बेगमेचे भरघोस वक्ष त्याच्या पाठीत रुतून त्याची उब त्याला पाढीवर जाणवायला लागली होती. त्याच्या कोवळ्या लिंगावर बेगमेचा हात जाताच तो चमकला. बेगमने हलक्या हाताने त्याचे नागडे लिंग हातात भरुन दाबले. भिवाच्या छातीत कसेसे झाले. माड्याच्या बेचक्यात शरीरातले सगळे रक्त उसळले की काय असा त्याला वाटले. म्हणुन त्याने वाकुन पाहिले तर त्याचा बुल्ला मोठा झाला होता. त्याचा बैल ढवळ्या मस्तीत आल्यावर गा‌ईवर चढताना त्याचा होत असे तसाच काहीसा!

त्याला त्याचीच लाज वाटली. त्याने माड्या आवळुन त्याचे लिंग आवरण्याचा प्रयत्न केला. बिचारी राणी इतक्या प्रेमाने त्याला जेवु खावु घालत त्याचे लाड करत त्याला कुरवाळत होती. त्याचा बुल्ला असा मोठा होवुन कडक झाला तर तिला काय वाटेल याची त्याला चिंता पडली!

त्याला तिचा गरम होत चाललेला श्वास त्याच्या मानेवर व पाठीवर जाणवत होता. ती मधेच त्याचा कान ओठात पकडुन चावत होती. तिच्या स्पर्षातली उब त्याला त्याच्या मांड्यावर व त्याच्या बुल्ल्यावर जाणवत होती. त्याचा बुल्ला अजुनच मोठा होतोय अशी त्याला भिती वाटली म्हणुन त्याने मांड्या परत आवळल्या.

बेगमेला त्याच्या तिच्या हातातल्या लिंगाचा वाढलेला आकार व त्याचा कडकपणा चांगलाच जाणवुन ती खुश झाली. तिने हात अजुन खाली नेवुन त्याच्या गोट्या हातात घेतल्या. वयाच्या मानाने भिवाच्या गोट्या चांगल्या मोठ्या व जड लागत होत्या. ताठरलेल्या लिंगाखाली त्याच्या गोट्यांचे आवरण जरा आक्रसले होते. तिने त्याचे लिंग हातात वर खाली करत त्याला तिच्या अंगावर ओढत घट्ट कवटाळले व ती त्याच्या पाठीवर तिचे ओठ फिरवु लागली.

तिच्या योनीला पाणी सुटुन ती गरम होवुन तिथुन वाफा निघत असल्याचा तिला उगाचच भास झाला.

भिवाचे जेवण संपले होते. तिने त्याला जोरात मिठीत घेवुन त्याच्या गालाचे चुंबन घेत तिच्या मांडीतुन दुर केले. भिवा तिच्या वात्सल्याने अगदी भारावुन गेला होता. पण त्याला एकच भिती होती. त्याचे लिंग अधिकाधीक कडक व मोठे होत चालले होते व काही केल्या त्याला ते आवरता येत नव्हते. आता तर ते उभे राहुन सलामी देवु लागले होते.

त्याला आणखीन आश्चर्यच वाटले कारण तो तिच्या मांडीतुन उठत असतानाही तिचा त्याच्या लिंगावरचा हात निघत नव्हता. तो उभा राहतानाही ती त्याचा बुल्ला हातात धरायचा प्रयत्न करत होती.

तिने एका हाताने त्याच्या हातावर पाणी ओतले व तिच्या शरीरावरचे वस्त्र हातात घेवुन त्याचा चेहरा पुसला. भिवाची नजर त्याच्या समोर वाकलेल्या राणीच्या छातीवर गेली. अंगावरचा रेशमी रुमाल दुर झाल्याने त्याला तिच्या वस्त्राच्या गळ्यातुन डोकावणारी भरघोस छाती दिसत होती. त्याने त्याच्या आजीची लोंबणारी छाती ती अंघोळ करताना अनेकदा पाहिली होती. पण तरुण बेगमेची छातीचा नुसता वरचा भाग पाहुनही त्याच्या छातीत इतके का धडधडले हे त्याला कळेना.

त्याने बेगमेने दिलेले वस्त्राने आपले हात व चेहरा पुसला. "तु तोंड नीट धुतले का? तुझ्या तोंडाला वास येतो का पाहु?" बेगमेने असे विचारत उत्तराची वाट न पाहता त्याच्या तोंडावर तिचे ओठ नेत त्याच्या ओठावर तिचे लांब नाक फिरवत पटकन तिने त्याचे चुंबन घेतले. त्याने समाधान न होता तिने तिच्या जीभेने त्याचे ओठ उघडुन तिची जीभ त्याच्या तोंडात घातली. त्याच्या तोंडात जीभ फिरवत राणी त्याच्या जीभेशी खेळु लागली. मागे हटताना तिची जीभ त्याच्या ओठावर जरा रेंगाळली व जीभ फिरवत तिने त्याचे ओठ चाटले. भिवाला तिच्या या कृतीने जरा गुदमरल्यासारखे झाले पण त्याला ते आवडले.

अजुनही ती काय करते आहे हे न उमजुन तो अलीप्तपणे तिला हवे ते करू देत होता. अखेर ती राणी होती व त्याची अन्नदाती होती. पण इतक्याश्या श्रमाने बेगम मात्र दमल्यासारखी धापा टाकत होती याचे त्याला हसु आले.


"जा दार उघड आणी माझ्या दासीना बोलव." तिने त्याला फर्मान देताच तो चपळा‌इने तिच्यापासुन दुर झाला व आपले उड्या मारणारे लिंग हाताने खाली दाबत त्याने दार उघडले.

मगाचच्या तीन दासी बाहेर उभ्याच होत्या. त्याने दार उघडताच लगबगीने त्या त्याच्यकडे पाहत आत आल्या तसे त्याने त्याच्या हातात असलेले राणीचे उपरणे पोटाशी धरले व त्याचे उभे राहु पहात असलेले लिंग लपवले. दोन दासी गालीच्यावरील थाळे व भांडी उचलुन बाहेर गेल्या. फक्त सरबताचे चषक व सुर‌ई त्यांनी मागे सोडली. बेगमेची ती खास दासी बेगमेच्या जवळ जावुन उभी होती. बेगमेने तिला थांबायचा इशारा केला.

बेगमेने वळुन भिवाकडे बघीतले. राणीला काय सांगायचे आहे हे उमजुन भिवाने पटकन दार लावले व कडी घातली.

त्याने राणीकडे परत पाहिले तर ती दासीच्या कानात काहीतरी सांगत होती व दासी ओठावर मिश्कील भाव आणत त्याच्याकडे पाहत मान डोलावत होती. ओठातुन फुटु पहाणारे हसु आवरत तिने परत मान डोलावली. भिवा बुचकळ्यात पडला. बेगम त्याच्याबद्दल कहीतरी सांगत आहे हे त्याला कळत होते. पण काय?

"आता किती गरम होत आहे नाही का?" राणीच्या बोलण्याला दासीने जोराजोरात मान हलवुन सहमती दिली.

"चल माझी वस्त्र उतरव. मला घाम यायला लागला आहे." बेगमेने फरमावले.

ते ऐकताच त्या दासीचे डोळे चमकले व ती न राहवुन खिदळली. हसु आवरत ती बेगमेजवळ गेली. तिने बेगमेची भरजरी वस्त्रे एक एक करत उतरवु लागली. प्रथम तिने बेगमेचा वरचा झग्याच्या समोरच्या बाजुला असलेले बंद सोडले व तिच्या डोक्यावरुन तिने तो ऐसपैस घेराचा झगा काढुन टाकला.

भिवाचे डोळे अजुनही मोठे झाले. "ही राणी अजीबच आहे. मी बाप्या ह्या दालनात असताना माझ्या समोर काय असे करते अन कापड उतरवते?" तो मनात विचार करत होता.

त्याच्या उभ्या आयुष्यात्या त्याने राणी‌इतके सौदर्य पाहिले नव्हते. पहिल्याच भेटीत त्या सौंदर्यवतीने त्याला मांडीत बसवुन जेवण भरवले व आता ती तिचे सौंदर्यही त्याला दाखवायला निघाली आहे याचे त्याला भारीच अप्रूप वाटत होते.

त्याला जाणवले की त्याचे शरीरही गरम झाले आहे व घाम यायला लागला आहे. म्हणजे राणीलाही घाम येतो हे खरे होते. आता पुढे काय होणार या हुरहुरीने व आता काय पहायला मिळणार या एका अनामिक संवेदनेने त्याचे शरीर थरथरु लागले.

राणीचे कपडे कमी होवु लागले तसे तिचे नितळ गुलाबी शरीर त्याला दिसु लागले. तिने तिचे केस लांब सुटे सोडले होते. तांबुस सोनेरी रंगाचे तिचे केस तिच्या चेहरा अर्धा झाकत होते. तिचे मृगनयनी हिरवे डोळे त्याच्याकडे पाहताना तिच्या लांब पापण्याखाली फडफडताना मात्र त्याला स्पष्ट दिसत होते. तिच्या लांब नाकाच्या नाकपुड्या तिच्या जोरात चाललेल्या श्वासाने फुलल्या होत्या. तिचा केसानी झालक्यामुळे ढगा‌आड गेलेल्या चंद्रासारखा भासणारा तिच्या सुंदर चेहऱ्यावरची त्याची नजर हटत नव्हती. तिचे लाल चुटुक थरथरणारे ओठ त्याच्या काळजातली धडधड वाढवत होते.

बेगेमेचे वरचे कपडे दुर होताच, तिच्या नाजुक मखमली गळ्यातली तिच्या छातीवर रुळणारी टपटपीत तेजस्वी मोत्यांची माळ तिच्या उघड्या पडलेल्या मोठ्या व गोल थानांचे रुप खुलवत होती. भिवाच्या आजीच्या थानासारखी राणीची थाने खाली न पडता तिच्या छातीवर मस्त वर माना करुन पहात होती. त्यावरच्या गुलाबी बोंडी सुजल्यासारख्या टपोऱ्या दिसत होत्या व त्या ऐटीत दालनाच्या छताकडे माना रोखुन पहात होत्या.

राणीची नाजुक दिसणारी कंबर बारीक होती पण त्याच्या खालची तिची ढुंगाणे मात्र माजलेल्या गा‌ईच्या पुठ्ठ्यासारखी विशाल होती. तिच्या मांड्या त्याला त्याच्या परसात तो रोज पहाणाऱ्या केळीच्या गाभ्यासारख्या वाटल्या. तिचे हात पाय खुप लांब होते. लांब सडक बोटाची गुलाबी नखेही लांब होती.

भिवाची नजर तिच्या मखमली अंगावरुन फिरत तिच्या मांड्याच्या मधल्या बेचक्यात स्थिरावली. बेगमेच्या योनीवर एकही केस नव्हता व गुबगुबीत योनीच्या पाकळ्या अलग होवुन उमलल्याप्रमाणे वर आल्या होत्या.

भिवा राणीच्या त्याच्यासमोर खुल्या झालेल्या त्या सौंदर्याने अगदी दिपुन गेला. मत्रमुग्ध होवुन तो तिच्याकडे पहात राहिला. तिने त्याच्या चेहऱ्यावरील भाव पाहुन त्याच्याकडे पहात एक प्रसन्न झाल्यासारखे हास्य केले. त्याला वाटले ती एखादी देवीच असावी व त्याच्यावर प्रसन्न होवुन त्याला दर्शन द्यायला स्वर्गातुन खाली आली असावी.

भिवाची नजर मागे वळली. राणीच्या दासीनेही तिच्या अंगावरचे कपडे काढले होते. ती राणीच्या शेजारी उभी राहिली तसे त्याला दोघींच्या रुपातला फरक दिसु लागला. त्याच्या गावातल्या बायकांप्रमाणेच दासीचा रंग सावळा असला तरी ती त्याच्या गावातल्या कुठल्याही स्त्रियांपेक्षा सुंदर भासली. अर्थात तिच्या शेजारच्या राणीच्यासमोर तिची सुंदरता अगदीच फिकी होती व ती राणीला दासी म्हणुनच शोभत होती.

दासी राणीपेक्षा बुटकी होती. राणीच्याच वयाच्या त्या दासीचे स्तन राणीच्या मोठ्या स्तानाच्या मानाने बरेच लहान होते. मात्र तिचे ढुंगण राणीपेक्षा जास्त फुगलेले व म‌ऊ वाटत होते. तिच्या मांड्याही राणीपेक्षा जाड्या होत्या व मांड्यामधे केस होते. भिवाला त्याच्या बुल्ल्यावर ये‌उ लागलेल्या केसासारखेच, पण खुपच जास्त!

एक सुंदर व दुसरी अतीसुंदर स्त्री भिवाला त्याचे नग्न सौंदर्य दाखवत त्याच्यासमोर त्यांचा खजीना उधळत उभ्या राहिल्या. भिवाच्या शरीरातुन परत एकदा एक शिरशिरी गेली. व त्याचा बुल्ला आणखी कडक झाला म्हणुन त्याने त्याचा हात बुल्ल्यावर नेला. तिकडे हात चोळत तो तिथल्या वेदना कमी करायचा प्रयत्न करु लागला. त्या दोघींकडे पहाताना त्याच्या घशात एक मोठा आवंढा येवुन तेथे अडकला. त्याच्या घशाला कोरड पडल्यासारखे झाले.

त्या चतुर दासीने ते जणु ओळखले व पलंगाच्या शेजारील तिनपा‌ईवर ठेवलेल्या सुर‌ईतले द्राक्षाचा रस तिने चषकात ओतले. एक बेगमेला दिला व दुसरा भिवाच्या समोर केला व एक स्वतः घेतला. भिवाने पटकन तो पेला घशात रिकामा केला. दासीने न विचारता त्याला दुसरा पेला भरला. तोही त्याने गटकन रिकामा केला.

भिवाला आता छान वाटत होते. त्याचे शरीर गरम होवुन जणु पिसासारखे हलके झल्यासारखे वाटुन त्याला धीर ये‌ऊ लागला. त्याच्या लिंगात होणारा रक्त प्रवाह वाढला व त्याचा बुल्ल्याची ताठरता वाढली. इतकी की बुल्ल्याच्या हलण्याने त्यात होणारी हालचाल त्याला वेदनामय वाटायला लागली होती व त्याचे ते वाढत मोठे होणारे लिंग कशावर तरी दाबुन धरावे अशी तिव्र इच्छा त्याला होवु लागली. त्या विचाराने त्याची कानशीले तापत शरीरातले रक्त उसळ्या मारुन त्याला अस्वस्थ करु लागले.

दासीने बोटाने एक टिचकी वाजवुन त्याला भानावर आणले. भिवाला तिने तिचा हात दाखवला. तिच्या हातात एक सोन्याची जाड वळे होती. "हे सोन्याचे आहे. हे तुला मिळाले, तर ते विकुन तु व तुझी आजी एक वर्ष पोटभर जेवु शकाल इतके पैसे तुला मिळतील. बोल हे पाहीजे तुला? "

भिवाने मान डोलावली. "त्यासाठी मी काय करु?" त्याने बोलायचा प्रयत्न केला पण त्याचे शब्द उमटले नाहीत. पण राणी त्याचे बोलणे ऐकुन हसल्यासारखी त्याला वाटली.

"तु माझे ऐकशील व सांगीतल्याप्रमाणे करशील तर हे वळे बेगमसाहेबा तुला देतील.

भिवाने राणीकडे पाहिले. तिने त्याच्याकडे हसुन होकार देतानाच ती तिच्या भल्यामोठ्या आकाराच्या पलंगावर जावुन पलंगाच्या पाठीला एका मोठ्या उशीला टेकुन झोपली. तिचे हात तिच्या थानावर होते व ती भिवाला कळेल अशी हाताची हालचाल करत ती थाने चोळत होती. भिवा तिच्या हाताकडे व बोटानी चिमटीत पकडलेल्या थानाच्या बोंडीकडे पहात राहिला. "त्याचा बुल्ला दुखत होता तसे राणीची बोंडे दुखत होती की काय?", तो विचार करत होता.

दासीने परत टिचकी वाजवली तसे कष्टाने भिवाने समोर दासीकडे मान वळवली. तिने त्याला तिच्या हातातल्या चमकत्या सोन्याच्या वळे दाखवले. मान मादकपणे वेळावत ती त्याच्या नग्न शरीराकडे पहात होती.

दासी तिचे ढुंगाण मटकावत चालत राणीच्या पलंगाकडे गेली व राणीच्या उशाच्या बाजुला हात वर करुन बसली. राणीच्या डोक्याच्यावर धरलेल्या तिच्या हातातील चमकते वळे भिवाला खुणावत होते.

"आपण एक खेळ खेळायचा आहे. तुला माझ्या हातात हे वळे दिसतयना. बेगमसाहेबांच्या मांड्यामधुन त्यांच्या शरीरावर तु तुझे हात पलंगावर न टेकवता घसरत जायचे व बेगमसाहेबांच्या ओठावर तुझे ओठ ठेवायचे. तुझे ओठ बेगमसाहेबा त्यांच्या ओठात पकडतील व तुलाही त्या हाताने पकडतील. बेगमसाहेबा तुला पकडुन वर खाली झुलवतील. वर खाली झुलताना तुझ्या डोक्याला माझा हात लागला तर ते वळे तुझे. लक्षात ठेव पलंगावर तुझा हात लागला तर तु बाद. बेगमसाहेबांच्या शरीरावर तुझा हात असला तर चालेल."

भिवाचे डोके विचार करण्यापलीकडे गेले होते. पण हा पकडापकडीचा खेळ भिवाला आवडला. मुख्य म्हणजे राणीच्या सुंदर शरीरावर त्याचा ताठरलेले बुल्ला दाबायला मिळाला तर त्याच्या वेदना जरा कमी होतील असे त्याला वाटले.

त्याने राणीकडे पाहिले. राणीने तिचे पाय लांब पसरुन आरामात पहुडली होती व ती अजुनही त्याच्याकडे पहात ती तिच्या थानाना कुरवाळत होती आता तिचा दुसरा दुसरा हात तिच्या मांड्यामधे त्याला हलतना दिसला. तिचे त्याच्याकडे एकटक पाहणारे हिरवे डोळे चमकत होते. त्याने परत दासीच्या हातातल्या सोन्याच्या वळ्याकडे पाहिले व त्याने आपली मान हलवली.

"मी तुला एकदा कसे करायचे ते दाखवते. बेगमसाहेबांच्या अंगावरुन कसे घसरायचे ते नीट पहा." राणीच्या इशाऱ्या सरशी दासीने राणीच्या नितंबांखाली एक तकीया सारला व ती पसरलेल्या पायात बसली व तिच्या मांडीवरुन ती तिचे स्तन घसरत वर वर नेवु लागली. तिने तिचे हात पाठीवर एकामेकात गुंफुन बांधले होते. ती वर सरकत असता, राणीने आपले पाय व हातात दासीला पकडले. दासी तिची कंबर वर खाली करत धक्के मारत वर सरकु लागली. राणी तिच्या हलणाऱ्या शरीराला आपल्या पायाने व हाताने आवळुन घट्ट पकडुन तिच्याबरोबर झुलत होती. दासीने तिचा हात राणीच्या थानावर नेला व ती तिची कंबर राणीच्या जांघावर घासु लागली. दोघीही तन्मयतेने त्यांचा खेळ खेळत होत्या. तिचे ओठ राणीच्या ओठावर पोचताच राणीने आपले ओठ तिच्या ओठावर ठेवले.

हा कधीही न बघीतलेला खेळ भिवाला कळला नसला तरी तो पाहताना त्याला कसेसे होत होते. त्याच्या छातीत घडघडायला लागले. त्याचा बुल्ल्याचा आकार अजुनही वाढत त्याच्या बुल्लीच्या वेदना वाढल्या होत्या.

त्या दालनात त्याला एक वेगळाच वास यायला लागला होता. अजुनपर्यंय त्याने न अनुभवलेला त्या ताज्या माशाला येणाऱ्या वासासारख्या छान वासाने त्याच्या अंगातले रक्त आणखीन खवळले पण त्याच्या लिंगाच्या वेदना जास्त जाणवु लागल्या. त्याने त्याचे दुखणारे लिंग हलु नये म्हणुन हातात घरले व तो चकीत होवून खाली पाहु लागला. त्याच्या रुंद पंजात नेहमी सहज मावणारे त्याचे लिंग कमीतकमी तिप्पट मोठे झाले होते!

त्याने राणीकडे पाहिले. दासी अजुनही तिच्या अंगावर वर खाली होत होती. तिचे ओठ राणीच्या ओठावर दाबले होते व राणीने तिला तिच्या मिठीत घट्ट आवळले होते. त्यांचे स्तन एकीमेकीच्या स्तनावर दाबुन सपाट झाले. दोघींच्या तोंडातुन चमत्कारीक आवाज येत होते. त्याच्या वर खाली होणाऱ्या नितंबाच्या हालचालींनी त्याचे डोके फिरले. त्याच्या शरीरातुन उठणाऱ्या वेदना त्याल सहन हो‌ईनात.

त्याने दासीचा पाय घरुन तिला खेचले व राणीच्या शरीरावरुन तिला वेगळे करण्याचा प्रयत्न केला. पण त्यांची मिठी खुप घट्ट होती. त्याने अस्वस्थ होवुन पलंगावर गुढघ्यावर रांगत हातात त्याचे लिंग पकडुन तो राणीवर आरुढ झालेल्या दासीच्या ढुंगाणावर झेपावला. त्याच्या वजनाने झटका खावुन बेगमेच्या तोंडातुन एक किंकाळी फुटली. पण तिच्या अंगावर येवु पहाणाऱ्या भिवाकडे लक्ष जाताच तिने दासीला ढकलुन दुर केले व भिवाला आपल्या बाहुपाशात घेतले.

ना‌इलाजाने दासी दुर सरकली व बेगमेच्या उशाशी येवुन तिची मुठ उघडुन भिवाला दाखवली. तिच्या मुठीत ते सोन्याचे वळे चमकत होते.

लाल सरबताने हलले झालेले शरीर, शरीरातले खवळलेले तरुण रक्त, लिंगातुन उठणाऱ्या वेदना, व डोळ्यासमोरचे चमकणारे सोने याच्या एकत्रीत परिणामाने त्याने त्वेषाने राणीच्या अंगावर त्याचे अंग घासत वर सरकायला सुरुवात केली. दासी दाखवले होते तसे करत असताना त्याच्या लिंगाला तिच्या शरीरावर दाबु लागला.

त्याला लगेच जाणवले की राणी त्याच्यापेक्षा उंच होती. तिचे शरीरही त्याच्यापेक्षा खुपच उबदार होते. तिच्या उघड्या मांड्यामधुन तिच्या म‌ऊ अंगावर घसरताना त्याला वेगळीच मजा ये‌ऊ लागली. त्याने मान वर करुन राणीच्या ओठाकडे पाहिले. तिचे हिरवे डोळे त्याच्याकडेच प्रेमाने पहात होते.

बेगम तिच्या शरीरावर दाबलेल्या त्याच्या तरुण शरीराला चाचपत तिच्या पोटावर दाबलेल्या त्याच्या लिंगाचा स्पर्ष अनुभवत होती. अस्वलासारख्या केसाळ सुलतानाच्या शरीराची सवय असलेल्या तिला भिवाचे देखणे व अंगावर केस नसलेले शरीर कवेत घेताना फारच मजा येत होती. तिच्या इतके दिवस साचलेली वासना एकदम बाहेर पडायच्या बेतात होती. पण भिवासारख्या नवख्या निरागस छोकऱ्याबरोबर तिला दमाने घ्यायला लागणार याचीही तिला कल्पना होती.

तिने तिच्या मांड्या उघडल्या व भिवाच्या कुल्ल्याभोवती गुंफल्या व त्याच्या हालचाली मर्यादीत केल्या.

भिवासमोर बसलेल्या दासीच्या हातातले चमकणारे वळे त्याला दिसत होते. त्याने तिच्या हाताच्या दिशेने झेप घेतली. पण राणीने त्याला तिच्या मांड्यानी अडकवले होते. भिवाचे हात त्याने पाठीवर मागे बांघले होते. बेगमेने ते सोडवुन स्वतःच्या छातीवर ठेवले. भिवाने तिच्या स्तनाना घट्ट पकडले व त्याला पकडुन तो वर खाली सरकु लागला. त्याचे डोके दासीच्या पुढे केलेल्या हाताजवळ पोहोचताच, ती लबाड बा‌ई हात वर करत होती.

त्याच्या वर खाली होण्याने बेगमला एक वेगळेचे सुख मिळत होते. भिवाने हातातले तिचे स्तन चांगले पिळले जात होते. तिच्या सुजलेल्या योनीपाकळ्याना भिवाच्या कडक व मोठा झालेल्या लिंगाच्या सुरेख मर्दन होत होते. पण पुर्ण उत्तेजीत झालेल्या बेगमेचे त्याने समाधान होण्यासारखे नव्हते.

भिवाला जाणीव होती की त्याच्या व राणीच्या शरीराच्या मधे त्याचे सुजलेले लिंग चेपले जात होते. त्यामुळे त्याच्या तिथल्या वेदना वाढत होत्या. त्याला कळत नव्हते नको त्यावेळी त्याचे नेहमी चिंटुकली असणारे लिंग आज पवळ्या बैलाच्या लटकणाऱ्या बुल्ल्याच्या आकाराचे का व्हावे? त्याच्या बुल्ल्यातील वेदना इतक्या बळावल्या की त्याला त्या दासीच्या हातातल्या सोन्याच्या तुकड्याची काहीच किंमत वाटेनाशी झाली. त्याच्या लिंगाला राणीच्या मांड्यामधुन येणाऱ्या उष्णता जाणवत होती तसेच तिथे काहीतरी ओले चिकट लागत होते. राणीने सुसु केली होती की काय? त्याला प्रश्न पडला. राणीच्या शरीरावरुन उठुन आपला बुल्ला पाण्याखाली धरवा अशी प्रबळ इच्छा त्याला झाली.

त्याला जाणवत होते की अजुनही प्रत्येक क्षणागणीत त्याचे लिंग मोठे होत होते. त्याला वर उठता तर येत नव्हते कारण राणीने त्याला तिच्या भक्कम मांड्यांनी घट्ट मिठी मारली होती. तिच्या मांडीतल्या चिकट सुसुने त्याचे लिंगही ओले होत होते.

वर सरकता सरकता त्याचे लिंग कशाला तरी अडकले व एका गरम विवरात शिरले. राणीने तिचे नितंब वर करुन हाताने त्याला तिच्या योनीवर दाबले. त्यामुळे त्याचा बुल्ला त्या भोकात आणखी आत घुसु लागला. इथे त्याच्या लिंगाला जास्त चिकट पाणी लागत होते व अतिशय उष्ण लागणारे विवर त्याच्या लिंगाला पकडुन आत आत ओढत होते.

भिवाला हेही जाणवत होते की त्या विवरात त्याचे लिंग फसताच त्याच्या कमरेभोवतालची तिच्या मांड्यांची पकड राणीने आणखी घट्ट केली. ती तिच्या हाताने त्याचे कुल्ले पकडुन त्याच्या नागोबाला तिच्या बिळात ढकलत होती.

राणीच्या मांड्याच्या मधल्या त्या भोकात भिवाचे लिंग खोलवर घुसले. जसा त्या बिळात तो खोल शिरत होता तशा अचानक भिवाच्या बुल्ल्यातल्या वेदना कमी झाल्या. त्याला छान वाटायला लागले होते. वेदना कमी झाल्या तरी त्याच्या लिंगाचा आकार काही कमी होत नव्हता. तो कमी व्हावा म्हणुन तो राणीचे बिळ आतुन त्याच्या बुल्ल्याने घासु लागला.

बेगमेने त्याचा हात तिच्या स्तनावर दाबुन घरला होता व त्याची बोटे तिच्या चिमटीत पकडुन ती त्याला तिच्या बोंड्या दाबायला लावत होती. तो आता दासीच्या हातातले सोने पुर्ण विसरला होता. कारण बराच वेळ त्याने तिला वा तिच्या हातातले वळे पाहिले नव्हते. त्यामुळे राणीने तिच्या ओठात पकडलेल्या त्याच्या ओठाना तो चोखुन देत होता.

बेगमेचे तोंड बंद होते तरी तिच्या घशातुन मोठ्याने आवज बाहेर पडत होते. प्रथम ते आवाज ऐकुन तो दचकला. पण राणी आनंदाने असे करत आहे हे समजुन तो तिच्या कमरेच्या हालचालींनी त्याच्या लिंगाला मिळणाऱ्या फटक्याना सहन करत होता.

बेगम तिच्या योनीत त्याच्या लिंगाला तिच्या योनीच्या तळापर्यंत भरुन घेत झडायला लागली होती. पण तिने द्राक्षाच्या रसातुन दिलेल्या शिलाजीतमुळे भिवाचे लिंग खुपच उत्तेजीत झाले होते तरी अजुनही कडक राहिले होते.

राणी आता धापा टाकु लागली होती. भिवाचा हात तिच्या एका स्तनाला पिळत होता तर दुसऱ्या स्तनाला तिची दासी चोखत होती. बेगमने भिवाचा तिच्या हातात पकडुन जोरदार चुंबन घेतले व ती शरीर ताठरत परत परत झडायला लागली. १६ वर्षाची असल्यापासुन शरीर सुखाची सवय लागलेल्या बेगमला असे कामसुख प्रथमच लाभले होते.

भिवाला त्याच्या शरीराखाली असलेल्या राणीच्या शरीरात घडत असलेले भुकंप जाणवले होते. तिच्या शरीराची हालचाल बंद होताच काहीतरी वेगळे घडत आहे हे ओळखुन तो तिच्या सारखी कंबर हलवत तिचे अनुकरण करु लागला व तिच्या योनीत लिंग घासु लागला. शेवटी तोही थकला व तिच्या अंगावरुन बाजुला झाला.

भिवा धापा टाकत पाठीवर झोपुन मोठे मोठे श्वास घेत होता. त्याला गंमत वाटली की त्याचे लिंग अजुनही मोठे व कडक होते व त्याच्या पोटाखाली मांड्यच्या मधे छाताकडे बोट दाखवल्या सारखे उभारलेले होते. त्याने वळुन राणीकडे पाहिले. ती डोळे मिटुन पडली होती. तिची दासी एका वस्त्राने तिच्या कपाळावर, चेहऱ्यावर चमकणारे घामाचे थेंब हळुवारपणे टिपत होती. तिचे शरीरावरील घाम टिपत दासी गुडघ्यावर रांगत तिच्या ओटीपोटा खालच्या भागाचे निरक्षण करु लागली.

बेगमच्या योनीभागावर मांड्यांपर्यंत तिच्या योनीतुन अजुनही स्त्रावणारा रस पसरला होता तिने वर तिच्या मालकिणीकडे पाहिले. बेगमचे डोळे बंदच होते. दासीने वाकुन बेगमच्या योनीवर तिचे ओठ टेकले व ती जीभेने तिच्या योनीला ती साफ करु लागली.

बेगमसाहेबांची साफसफा‌ई होताच दासी तिच्या मालकीणीच्या चेहऱ्याकडे पाहु लागली. बेगमेने डोळे उघडले नव्हते. तिने बेगमच्या शेजारी झोपलेल्या भिवावर नजर टाकली. तो तिच्या हालचाली पहात होता. दासी पलंगावरुन उठुन दुसऱ्या बाजुला झोपलेलेल्या भिवाच्या दिशेला आली.

तिने वाकुन भिवाच्या लिंगाला तिच्या बोटाने स्पर्ष केला. तिच्या बोटाना बेगमच्या योनीतला चिकट स्त्राव लागला. बेगमच्या प्रेमरसाने माखलेले त्याचे लिंगाचा वास छातीत भरत तिने न राहवुन व वेळ न दवडता त्याचे लिंग तिच्या तोंडात भरले. पातळ व मध्यम लांबीचे ते कोवळे लिंग तिला अवीट चवीचे लागले. एखादे वेलची केळे चाटावी तसे चाटत तिने त्याला साफ करायला सुरवात केली. त्याच्या गोट्या ती चाटु लागताच भिवाला परत वेदना जाणवायला लागल्या. परत त्याचे लिंगाचा आकार मोठा होत होता. भिवाने न राहवुन एक मोठा सुस्कारा सोडला.

भिवाच्या त्या विचित्र आवाजाने बेगमने डोळे उघडले. दासीचे चाळे पाहुन बेगमने खाकरल्यासारखा आवाज केला. त्या आवाजाने दासी धडपडत उठली व भिवापासुन दुर झाली. बेगम चपळा‌इने उठुन बसली व तिने एका झटक्यात दासीचे केस हातात पकडले व तिला भिवावरुन झटकल्यासारखे धकलुन दिले.

दासी धडपडत उभी राहिली व तिने एका पंख्याने त्या दोघाना वारा घालायला सुरवात केली. बेगम भिवाचे निरिक्षण करत होती. त्याचे लिंग अजुनही ताठरलेल्या अवस्थेत छताच्या दिशेने डुलत होते व त्याच्या गोट्या सुजुन मोठ्या दिसत होत्या.

तिने वाकुन त्याचे लिंगाचा वास घेतला. तिला त्याच्या सुपड्यावर पाण्यासारखा पातळ द्रवाचा थेंब दिसत होता. तिने पटकन जीभ लावुन त्याला चाटला व तिच्या मोठ्या जिवणीला फाकवुन तिने त्याचे लालबुंद झालेले लिंग तिच्या मुखात घेतले. जीभेने चाटत ती त्याच्या कोवळ्या लिंगाचा आस्वाद घेवु लागली.

मनासारखे त्याचे हत्यार चोखुन झाल्यावर भिवावर ती पाय टाकुन ओणवी झाली. भिवाला अजुनही पुढे काय करायचे हे माहीत नसल्यामुळे तो निपचीत पडुन राणी काय करते याचा अंदाज घेत होता. ती त्याचे कोवळे अंग झाकुन जा‌ईल अशी त्याच्यावर झोपली.

बेगम भिवाने मगाशी तिच्या शरीरावर जसे त्याचे शरीर घासत होता तसे करत त्याचे अनुकरण करु लागली. तो आ वासुन तिच्याकडे पाहत होता. त्याच्या वासलेल्या तोंडाला तिने तिच्या ओठानी बंद करुन टाकले. त्याच्या मांड्याच्यामधे खाली हात घालुन तिने त्याचे कडक लिंग हातात धरुन तिच्या योनीच्या मुखाशी नेले ती तिच्या योनेपाकळ्या दुसऱ्या हाताच्या बोटांनी फाकवुन ती तिच्या उत्तेजीत होवुन सुजलेल्या दाण्यावर घासायचा प्रयत्न करत होती. त्याचा सुपडा तिच्या दाण्यावर चोळला जाताच बेगमच्या वासना जास्तच चाळवल्या व ती त्याचे लिंग तिच्या योनीद्वारातुन आतल्या गुहेत भरवुन घेवु लागली.

त्याचे लिंग तिच्या मांड्या व योनीच्या स्नायुंच्या हालचालींनी सटकन आत खेचले गेले. बेगम सावकाश तिच्या नितंबांची हालचाल करत त्याचे अजुनही ताठरलेले लिंग आत खोलवर घालुन घेतले व ती त्याच्याशी रतीक्रिडा करु लागली. ती त्याच्या ओठाचे चुंबन घेत होती. तिचे वजनाने भारावलेले लोंबणारे स्तन त्याच्या छातीवर घासले जात होते व तिची कडक स्तनाग्रे त्याच्या अंगाला जाणवतील अशी टोचत होती. ती त्याच्या अंगावर भार टाकुन तिची छाती त्याच्या छातीवर घुसळु लागली. तिचे हात आधाश्यासारखे त्याचे तरुण शरीर चाचपत त्याचे लहान अरुंद कुल्ल्यावरुन फिरत त्याच्या अंडकोशाशी पोचले व तिने त्याना कुरवाळत भिवाला जास्त उत्तेजना देण्याच्या प्रयत्न चालवला चालु केला.

तिच्या शरीराने भिवाच्या चिरडलेल्या अंगावरुन ती उठुन बसली. तिच्या योनीने भिवाचे लिंग ओढुन अजुनही खोलवर नेले होते. नवशिक्या भिवाला तिच्या या खेळाची मजा यायला लागली होती. त्याच्या लिंगातुन येणाऱ्या वेदना वाढत होत्या तरी त्याला त्या आता हव्याश्या वाटायला लागल्या. मुख्य म्हणजे राणीच्या बिळात शिरलेल्या त्याचा नागोबाला आतची उब व ओलावा मस्त वाटत होते. त्यामुळे तोही त्याची कंबर हलवत तिच्या योनीच्या हालचालींना साथ देवु लागला. बेगम डोळे मिटुन मान मागे घेवुन मोठ्या आवाजात हुंकार देत पाठीची कमान करुन भिवाला उपभोगत होती.

भिवाची नजर त्यांच्या खेळ पाहत बाजुला बसुन स्तनाग्रे पिळत स्वतःचे स्तन मर्दन करणाऱ्या दासीवर गेले. अतिशय कामातुर झालेली ती स्त्री मनोमन त्यांच्या क्रिडेत ये‌ऊ इच्छीत होती हे अननुभवी भिवालाही कळत होते.

तिला तिच्या पिप्या दाबल्या तर तिला आनंद मिळेल हे जाणुन त्याने हात लांबवुन तिच्या कठोर झालेल्या स्तनांवर त्याचा नवशिका हात नेला. दासी आनंदाने पुढे होत तिचे स्तन भिवाच्या हातात बसेल इतकी सरसावुन पुढे झाली.

भिवाने तिचा एक स्तन हातात घेतला. त्याच्या गा‌ईच्या थानापेक्षा नाजुक व कठोर तरी म‌ऊ लुसलुशीत असा त्या दासीचा स्तन हाताळताना त्याला सुख मिळत होते हे त्याचा चेहराच सांगत होता. गा‌ईंना पिळताना तो करे, तसे त्याने तिचे लांब स्तनाग्र बोटात पकडुन तो पिळु लागला. एका स्तनाला दाबुन होताच तिने दुसरा स्तन भिवाच्या हातात कोंबला. दासीच्या तोंडातुन चित्कार उमटत होते.

त्या आवाजाने बेगमने डोळे उघडले दासीचे चाळे पाहिले. काय चाललय हे समजताच रागाने भिवाचा हात तिच्या कणखर हातानी दासीच्या स्तनावरुन तिने हासडुन काढला व त्याचे दोन्ही हात तिने स्वतःच्या स्तनावर ठेवुन ती त्याला दाबायला उद्द्युप्त करु लागली. भिवा दासीचे स्तन विसरुन राणीचे स्तन पिळु लागला.

निराश झालेले दासी ना‌इलाजाने तिच्या बेगमसाहेबाच्या मागे भिवाच्या पायात बसली व वाकुन तिने बेगमचे नितंब चाटु लागत हळु हळु तिच्या नितंबांच्या भेगेत तिची जीभ चालवायला लागली.

तिने एक हात बेगम व भिवाच्या मांड्यांच्या मधे नेला व ती तिच्या आंगठ्याने तिच्या बेगमसाहेबाचा मदनमणी चोळु लागली तर तिचे दुसरे बोट बेगमेच्या योनीत आत बाहेर होणाऱ्या भिवाच्या लिंगाच्या मुळाशी खेळु लागले. हे करताना विरासनात बसुन, कामकलेत पारंगत असलेल्या त्या दासीने तिचा दुसरा हात स्वतःच्या लवंगेच्या आकारा सारख्या तिच्या टरारुन फुगलेल्या आपल्या दाण्याला खेळवत, ती दासी भिवा व बेगम दोघांना त्यांच्या सुखाच्या चरणसीमेशी नेत स्वतःचीही वासना शांत करायचा प्रयत्न करु लागली

बेगमने वाकुन भिवाच्या तोंडात तिचा स्तन दिला. भिवाला पुढचे सांगायला लागले नाही. तो एक स्तन हाताने दाबत, भुकेल्या वासरासारखा राणीचा दुसरा स्तन लुचु लागला.

भिवाच्या हाताच्या व तोंडाच्या स्तनाच्या मर्दनाने, तिची योनी कुटणाऱ्या त्याच्या लिंगाने व तिच्या योनी दाण्यावर चालु असलेल्या चालु असलेल्या दासीच्या आंगठ्याच्या हल्ल्याने अतिशय उत्तेजीत झालेली बेगम हुंकार देत झडायला लागली.

भिवाला द्राक्षाच्या रसातुन पाजलेल्या औषधाचा परिणाम कमी होत होता. त्यामुळे राणीच्या योनीचे कंपन पावणारे स्नायु व त्याच्या अंडकुळ्या व लिंगावर नाचणाऱ्या दासीच्या बोटांच्या कृत्याने भिवाने त्याच्या आयुष्यातली लिंगातुन विर्याची पहिली पिचकारी राणीच्या योनीत खोलवर उडवली!

पहिल्या वहिल्या झडण्यात तो मग्न असताना एखादा बैल हंबरावा तसा तो ओरडु लागला. बेगमने तिचा स्तन त्याच्या तोंडात कोंबला व त्याचा आवाज बंद केला.

बिव व बेगमच्या एकाच वेळी होणारे स्खलन जाणवुन दासीचा बार सुटु लागला व तिही बेगमच्या नितंबाच्या भेगेत तोंड खुपसुन आपली बोटे जोरा जोराने स्वतःच्या दाण्याला चाळवत झडली.

इतका वेळ निर्माण होवुन आतल्या आत साचलेल्या त्याच्या विर्याच्या स्खलनाने सुटका मिळालेला व त्यामुळे झालेल्या त्याच्या सुखाच्या अतिरेकाने भिवा जणु बेशुद्ध पडला. बेगम त्याच्या लहान होत जाणाऱ्या लिंगाला तिच्या योनीत घासत तिचे सुख अजुनही वाढवायच्या प्रयत करताना थकुन भिवाच्या अंगावर कोसळली.

दासी डोळे बंद ठेवुन भिवाचे काय करायचे याचे पुढले मनोरथ रचत तिचा हात योनीत चालवत राहिली.


***********समाप्त**********

its nothing without imagination

author single

LucKy Kimsn

Didn't need no welfare states. Everybody pulled his weight. Gee our old Lasalle ran great. Those were the days. The year is 1987 and NASA launches the last of Americas deep space probes

comments (Only registered users can comment)

  • avatar image 10 Min ago Chris Hemsworth

    Parent Comment

    Reply
    • avatar image 10 Min ago jEsS ben

      baby comment

      Reply

comments

user